تحلیل شاخصهای اقلیم گردشگری ( TCI و WCI) و راهبردهای توسعه اکوتوریسم در شهر خلخال

اقلیم یکی از عوامل کلیدی در برنامه ریزی گردشگری محسوب می شود که بر جذب گردشگران و تجربه آنان تاثیر مستقیم دارد. این پژوهش با هدف بررسی نقش شرایط اقلیمی در تعیین زمانهای بهینه گردشگری و ارائه راهبردهایی برای توسعه اکوتوریسم پایدار در شهر خلخال انجام شده است. برای این منظور، از شاخص اقلیم گردشگری (TCI) و شاخص خنک کنندگی باد (WCI) جهت ارزیابی آسایش حرارتی گردشگران استفاده شده است. داده های اقلیمی شامل دما، رطوبت، بارش، ساعات آفتابی و سرعت باد از ایستگاه سینوپتیک محلی جمع آوری و تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که ماه های ژوئن تا اکتبر (خرداد تا مهر) بهترین شرایط اقلیمی را برای گردشگری در این منطقه فراهم می کنند، در حالی که ماه های دسامبر تا فوریه (دی تا اسفند) به دلیل سرمای شدید، مطلوبیت کمتری دارند. یافته های این مطالعه می توانند در برنامه ریزی گردشگری، مدیریت منابع اقلیمی و بهینه سازی زیرساخت های گردشگری شهرستان خلخال موثر باشند. همچنین، پیشنهادهایی برای توسعه گردشگری زمستانی، بهبود امکانات اقامتی، افزایش تاب آوری گردشگری در برابر تغییرات اقلیمی و ایجاد تنوع در محصولت گردشگری ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

اقلیمگردشگری ، شاخص اقلیم گردشگری (TCI) ، شاخص خنک کنندگی باد (WCI) ، برنامه ریزی گردشگری ، آسایش حرارتی ، توسعه اکوتوریسم ، شهر خلخال