ارزیابی نارسایی های کالبدی روستایی مطالعه موردی : روستای کوربالغ

روستا به عنوان یک مجتمع زیستی و جلوه گاه بروز خارجی حیات اجتماعی انسان قابل طرح است. به عبارت دیگر ظهور روستا هم ارز با شکل گیری سکونت و به دنبال آن شکل گیری مجتمع های زیستی است. سکونت گزینت انسان موجب شکل گیری آبادی است و آبادی در ذهن انسان - چه شهری و چه روستایی - مفهومی بدیهی است؛ آنچه به عنوان آبادی از آن یاد می گردد، نه تنها روستا، بلکه مشتمل بر تمامی انواع سکونتگاه های انسان می گردد و بر خانه، مزرعه، روستا، شهرک و شهر، شمول دارد. بهرغم روند سریع شهرگرایی در ایران طی دهه های گذشته کشور ما هنور جامعهای شهری روستایی شناخته می شود و بسیاری از شهرهای کوچک کشور بهرغم تغییرات ظاهری، از جهت مناسبات اجتماعی اقتصادی و ویژگیهای فرهنگی به روستا شبیه تر میباشند. در این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با توجه به اهداف مورد نظر روش گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای؛ اسنادی و میدانی است که در روش اسنادی از تکنیک فیش برداری و در روش میدانی با پرسش از جامعه محلی و مسئولن روستا استفاده می کنیم و به گردآوری اطلاعات از طریق مشاهده، مصاحبه می پردازیم. و در نظر داریم نارسایی آسیب های کالبدی روستای کوربالغ از توابع شهرستان مشکین شهر، بخش مرکزی، دهستان مشکین شرقی را بررسی و شناسایی کنیم. یافته ها و نتایج تحقیق نشان می دهد که روستای مورد نظر از نظر بافت کالبدی شامل معابر، مساکن، حرایم، کاربری و... با ناسازگاری های زیادی روبرو است ضمن اینکه روستای مورد مطالعه فاقد طرح هادی می باشد.

کلیدواژه ها:

روستا ، کالبد ، نارسایی ، کاربری