بررسی نقش تنوع قومیتی در تقویت امنیت پایدار مناطق شمال غرب ایران با رویکرد آمایش سرزمین

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تنوع قومیتی بر امنیت پایدار در مناطق مرزی شمال غرب ایران انجام شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و از داده های میدانی و تحلیل آماری برای بررسی روابط بین متغیرها استفاده گردیده است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران برابر ۵۱ نفر تعیین گردیده است. در این پژوهش روایی پرسشنامه ها از طریق تایید متخصصان و پیش آزمون بررسی شده است و پایایی پرسشنامه ها برای ۳ پرسشنامه از طریق آزمون آلفای کرونباخ و مقدار ضریب آلفای کرونباخ ۰.۷۰ مورد تایید قرار گرفته است. نتایج تحلیل همبستگی پیرسون نشانگر این است که مشارکت اقوام در امنیت با احساس عدالت اجتماعی ارتباط مثبت و معنادار دارد و همچنین، تنوع فرهنگی و همبستگی ملی همبستگی مثبت و معناداری دارند. همچنین، یافته ها نشان داد که توزیع ناعادلانه منابع و نبود فرصت های اقتصادی در افزایش نارضایتی اجتماعی نقش بسزایی دارد. تحلیل کیفی نیز نشان داد که انسجام فرهنگی و برنامه های آمایشی، در صورت اجرای مناسب، موجب کاهش شکاف های قومی و افزایش امنیت می شوند. در مجموع، این مطالعه تاکید می کند که برای دستیابی به امنیت پایدار، لزم است علاوه بر تقویت انسجام فرهنگی، سیاست های عدالت اجتماعی و توسعه اقتصادی نیز مورد توجه قرار گیرند. نتایج این پژوهش می تواند به سیاست گذاران در تدوین برنامه های امنیتی و توسعه در مناطق چندقومیتی کمک کند.

کلیدواژه ها:

تنوع قومیتی ، امنیت پایدار ، آمایش سرزمین ، شمال غرب ایران