بررسی عملکرد حفاظتی پوشش پلی وینیل استر بر پایه بیس فنول A حاوی کامپوزیت پلی آنیلین با چارچوب آلی فلزی مس در خوردگی فولاد ST۳۷

مسئله خوردگی فولاد و کنترل خسارات ناشی از آن یکی از مسائل چالش برانگیز بوده که توجه بسیاری از محققان و صنعتگران را جلب کرده است مابین روشهای کنترل، خوردگی پوششهای محافظ از قبیل، اپوکسی وینیل، استر پلی یورتان و... بیشتر مورد استفاده قرار میگیرند. علی رغم کاربردهای گسترده، این پوششها با گذشت زمان آب و گونه های خورنده را جذب کرده و باعث خورده شدن بستر فلزی و کاهش چسبندگی پوشش می شوند بنابراین پژوهشگران درصدد یافتن راهکارهایی جهت افزایش طول عمر و کارآیی آنها میباشند. در پژوهش حاضر پلی آنیلین (PANI) و کامپوزیت آن با چارچوب آلی-فلزی مس (Cu-MOF) با استفاده از روش پلیمریزاسیون اکسایشی درجا سنتز شده و با استفاده از روشهای پراش پرتو XRD) X) میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی (FESEM) و طیف سنجی پراش انرژی پرتو EDX) X) شناسایی شدند سپس .wt ۰/۵ از PANI و PANI-Cu-MOF به رزین وینیل استر (VE) بر پایه بیس فنول A اضافه شده و با روش قلم مویی روی فولاد ST۳۷ مانت شده پوشش داده شدند. عملکرد حفاظتی پوششهای تهیه شده در خوردگی فولاد ST۳۷ در محلول .NaCl ۳/۵ wt در دمای محیط با استفاده از طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی (EIS) و پلاریزاسیون تافلی به مدت ۲۴۰ ساعت مورد مطالعه قرار گرفتند نتایج EIS نشان داد که مقاومت خوردگی (Rcorr) پوشش VE/PANI-Cu-MOF در پایان غوطه وری cm ۱۰۸۲ × ۱/۰۴ بوده که در مقایسه با cm) VE/PANI ۲ ۱۰۵ × ۱/۳۱) و cm۲) VE ۲ ۱۰ × ۱/۰۸) بیشتر است.

کلیدواژه ها:

پلی آنیلین ، ST۳۷ ، چارچوب آلی ، فلزی ، فلز مس ، وینیل استر ، EIS