اثربخشی طرحواره درمانی بر اضطراب شناختی و توانمندی اجتماعی در پرستاران

این مطالعه به بررسی تاثیر طرحواره درمانی بر کاهش اضطراب شناختی و افزایش توانمندی اجتماعی در پرستاران بیمارستانی می پردازد. پرستاران به دلیل فشارهای روانی شغلی در معرض ریسک بالای اضطراب و اختلالات مرتبط با آن هستند که می تواند توانایی های شناختی و ارتباطی آنها را تحت تاثیر قرار دهد. طرحواره درمانی با تمرکز بر شناسایی و تغییر الگوهای فکری ناسازگار و مخرب، به عنوان روشی موثر در بهبود سلامت روان و تقویت مهارت های اجتماعی شناخته می شود. یافته های پژوهش نشان می دهد این رویکرد درمانی می تواند به کاهش قابل توجه اضطراب شناختی و ارتقای توانمندی های اجتماعی پرستاران کمک کند، که این امر بهبود عملکرد شغلی و کیفیت مراقبت از بیماران را به دنبال دارد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، اضطراب شناختی ، توانمندی اجتماعی پرستاران ، سلامت روانی