نقش تاب آوری روان شناختی در پیش بینی رضایت شغلی معلمان مناطق کم برخوردار

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تاب آوری روان شناختی در پیش بینی رضایت شغلی معلمان مناطق کم برخوردار بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل ۸۰۰ معلم شاغل در مدارس مناطق کم برخوردار استان فارس بود که نمونه ای ۲۶۰ نفری به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) و پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا (MSQ) بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و روش های آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تاب آوری روان شناختی رابطه مثبت و معناداری با رضایت شغلی دارد (r = ۰.۶۲، p < ۰.۰۱) و قادر است ۳۸ درصد از واریانس رضایت شغلی را پیش بینی کند (R² = ۰.۳۸، p < ۰.۰۰۱). همچنین، مولفه های شایستگی فردی و تحمل عاطفی بیشترین تاثیر را بر رضایت شغلی داشتند. یافته ها بر اهمیت تاب آوری به عنوان منبع روانی موثر در بهبود رضایت شغلی معلمان مناطق کم برخوردار تاکید دارد و پیشنهاد می شود برنامه های توانمندسازی برای افزایش تاب آوری در این گروه طراحی و اجرا شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری روان شناختی ، رضایت شغلی ، معلمان ، مناطق کم برخوردار ، پیش بینی