نقش معاون آموزشی در بهبود کیفیت تدریس و یادگیری در دوره متوسطه دوم

هدف اصلی این پژوهش بررسی نقش معاون آموزشی به عنوان یکی از ارکان کلیدی مدیریت مدرسه در ارتقاء کیفیت تدریس معلمان و بهبود فرآیند یادگیری دانش آموزان در دوره متوسطه دوم است. در این مطالعه، تلاش شد تا با تحلیل وظایف، اختیارات و اقدامات معاون آموزشی و ارتباط آن با شاخص های کیفیت آموزشی، چارچوبی کاربردی برای بهبود عملکرد مدارس ارائه شود. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی است. جامعه آماری شامل کلیه معاونان آموزشی، مدیران و معلمان مدارس متوسطه دوم در یک منطقه آموزشی منتخب بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، تعداد ۱۲۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته با روایی محتوایی و پایایی مناسب (آلفای کرونباخ ۰/۸۷) بود. نتایج تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی و رگرسیون چندگانه نشان داد که بین نقش معاون آموزشی و بهبود کیفیت تدریس معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<۰.۰۱). همچنین اقدامات معاون آموزشی در حوزه برنامه ریزی آموزشی، نظارت مستمر بر فرایند تدریس، حمایت از توسعه حرفه ای معلمان، مدیریت منابع آموزشی و ایجاد فضای یادگیری مثبت، سهم قابل توجهی در ارتقاء کیفیت یادگیری دانش آموزان ایفا می کند. یافته ها حاکی از آن است که چالش هایی همچون کمبود منابع، فشارهای اداری و مقاومت برخی معلمان در برابر تغییر، می تواند اثربخشی اقدامات معاون آموزشی را کاهش دهد. بر این اساس، تقویت مهارت های رهبری آموزشی، بازنگری در شرح وظایف و فراهم سازی بسترهای حمایتی برای معاونان آموزشی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

معاون آموزشی ، کیفیت تدریس ، کیفیت یادگیری ، توسعه حرفه ای معلمان ، رهبری آموزشی