تاب آوری فردی و اجتماعی در دوران جنگ: مطالعه ای بر نقش عوامل معنوی و روان شناختی

جنگ به عنوان یکی از فاجعه آمیزترین تجارب بشری، آثار عمیقی بر سلامت روانی و اجتماعی افراد و جوامع برجای می گذارد. تاب آوری، به عنوان توانایی سازگاری و بهبودی در برابر شرایط دشوار، نقش کلیدی در نحوه واکنش افراد و جوامع به تروماهای جنگ ایفا می کند. هدف از این مطالعه، بررسی ابعاد مختلف تاب آوری فردی و اجتماعی در دوران جنگ با تاکید بر نقش عوامل معنوی، فرهنگی و روان شناختی است. این پژوهش با روش کیفی و تحلیل محتوای اسناد و متون مربوط انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که تاب آوری در دوران جنگ تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله باورهای مذهبی، حمایت اجتماعی، هویت ملی، راهبردهای مقابله ای، و ساختارهای اجتماعی قرار می گیرد. نتایج این مطالعه اهمیت توجه همزمان به ابعاد فردی و اجتماعی تاب آوری را برای درک بهتر مکانیزم های سازگاری انسان در شرایط بحرانی نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، جنگ ، معنویت ، حمایت اجتماعی ، تروما ، سازگاری روان شناختی