برنامه درسی پساپست مدرن: سیمای برنامه درسی در قرن بیست و یکم

از دیرباز گسترش آموزش و بهبود کیفیت آن یکی از مهم ترین دغدغه های اندیشمندان، کاربران و افراد آگاه و مسئول بوده است؛ لذا همواره با توجه به رشد فناوری سعی در متحول نمودن روشهای آموزشی و یافتن راهکارهای گسترش آموزش و ارتقاء کیفیت آن داشته اند. با ورود به قرن بیست ویکم و پیشرفتهای فناوری اطلاعات، شکل دیگری از آموزش به نام آموزش پسا پست مدرن جای خود را در نظام آموزشی باز کرده و این نوع آموزش برنامه درسی خاص خود را طلب می کند که به آن برنامه درسی پسا پست مدرن می گویند. در این مقاله که با روش کتابخانه ای گردآوری شده است؛ ضمن توضیح مفهوم پساپست مدرن، به تشریح سیمای برنامه درسی پساپست مدرن، تربیت شهروندی جهانی، ارتباط برنامه درسی با فناوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا)، آموزش مجازی، آموزش ترکیبی، مزایا و معایب آنها پرداخته است. یافته های مقاله نشان می دهد که است. برنامه درسی پسا پست مدرن از نوع هیوتاگوژی (یادگیری خودراهبری) است که با برداشتن دیوارهای فرهنگی، سیاسی و جغرافیایی، باعث گسترش روز افزون نوعی از آموزش مادام العمر شده است. در واقع فلسفه زیربنایی برنامه درسی پسا پست مدرن، یادگیری آزاد در هر مکان، در هر زمان و با هر زبان می باشد و راه مناسبی جهت پیشبرد اهداف چشم انداز آموزش برای همه (از نظر سن، جنس، فرهنگ، زبان، مذهب و...) است.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی ، پسا پست مدرن ، قرن بیست ویکم ، فاوا.