تحلیلی بر نقش نظام آموزشی در بازتولید فرهنگ سلطه در جامعه ی ایران با تاکید بر آرای فوکو و هابرماس

نظام آموزشی در جوامع مدرن، فراتر از نقش انتقال دانش، به عنوان ابزاری برای بازتولید ساختارهای قدرت و سلطه عمل می کند. در جامعه ی ایران، آموزش رسمی با تمرکز بر هنجارهای ایدئولوژیک، سرکوب تفاوت های فرهنگی و فقدان عقلانیت انتقادی، بستری برای تثبیت سلطه فرهنگی و سیاسی فراهم کرده است. این مقاله با بهره گیری از نظریات میشل فوکو درباره ی قدرت و دانش و یورگن هابرماس درباره ی کنش ارتباطی و عقلانیت انتقادی، به تحلیل نقش نظام آموزشی ایران در بازتولید فرهنگ سلطه می پردازد. یافته ها نشان می دهند که ساختار متمرکز، محتوای ایدئولوژیک و عدم مشارکت انتقادی در نظام آموزشی، موجب تقویت سلطه و تضعیف امکان های دموکراتیک در جامعه می شود.

کلیدواژه ها:

: نظام آموزشی ، فرهنگ سلطه ، فوکو ، هابرماس ، عقلانیت انتقادی ، قدرت انضباطی.