تبیین و اولویت بندی سیاست های تامین مسکن اقشار کم درآمد از منظر عدالت اجتماعی

تاکنون سیاست های مختلفی جهت ساخت مسکن برای کم درآمد اتخاذ شده اما نتوانسته اند معضل بی خانمانی را برطرف نمایند. از طرفی مطالعات صورت گرفته در این حوزه نیز تنها به بررسی سیاست ها پرداخته اند و شکاف پژوهشی قابل توجهی در زمینه سیاست های تامین مسکن اقشار کم درآمد وجود دارد. هدف تحقیق نیز در همین راستا و بر مدنظر قرار دادن مفهوم عدالت اجتماعی در بررسی سیاست های تامین مسکن و اولویت بندی آن ها استوار است. روش تحقیق کار توصیفی- تحلیلی است و جهت تحلیل تخصصی از نظرات کارشناسان حوزه ساخت مسکن بهره برداری شد. تمامی تحلیل ها در محیط نرم افزار SPSS انجام گرفت و به منظور اطمینان از صحت نتایج از آزمون آماری ( One sample t test) استفاده شد. به همین منظور چهار سیاست ساخت مسکن توسط دولت، تامین مالی مسکن، تامین زمین و خدمات و توانمندسازی تحلیل و بررسی شدند. مطابق نتایج تبیین ساز و کاری مناسب جهت عرضه مسکن به نیازمندان واقعی، جلوگیری از فروش مسکن به افراد سودجو و همچنین اعطای تسهیلات بانکی با بهره پایین و حتی صفر می تواند گامی مثبت در جهت اجرای عدالت اجتماعی در حوزه تامین مسکن اقشار کم درآمد باشد. همچنین در اولویت بندی صورت گرفته سیاست مبتنی بر راهبرد توانمندسازی توانست بیشترین میزان رضایت را کسب کند. انتخاب این سیاست که بر تعامل سه گانه دولت، بخش خصوصی و مردم تاکید می کند، بیانگر نقش مهم اجرای عدالت اجتماعی در تامین مسکن است چرا که با شرکت تمامی گروه های جامعه و بدون تبعیض می شود به این هدف دست یافت. این تحقیق علاوه بر پیامدهای علمی مذکور، پیامدهای عملی نیز به همراه دارد و می توان از آن جهت راهنما و نقشه راه در مطالعات آتی بهره برد.

کلیدواژه ها:

سیاست های تامین مسکن ، اقشار کم درآمد ، عدالت ، عدالت اجتماعی.