ارزیابی کارایی شبکه های جمع آوری آب های سطحی در کلان شهر

گسترش سریع شهرنشینی، تغییرات اقلیمی و افزایش فرکانس بارش های شدید، چالش های فزاینده ای را در مدیریت رواناب های سطحی و شبکه های جمع آوری آب های سطحی در کلان شهرها به وجود آورده است. عملکرد ناکارآمد این شبکه ها می تواند منجر به آب گرفتگی های گسترده، خسارات زیربنایی و تهدیدات جدی برای سلامت عمومی و محیط زیست گردد. در این مطالعه، کارایی شبکه های جمع آوری آب های سطحی در کلان شهرها از منظر فنی، هیدرولوژیکی، محیط زیستی و مدیریتی مورد بررسی قرار گرفته است. روش تحقیق مبتنی بر ترکیبی از تحلیل داده های میدانی، مدلسازی هیدرولیکی با استفاده از نرم افزارهای تخصصی، بررسی نمونه های موفق داخلی و بین المللی و بهره گیری از سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS) بوده است.نتایج حاصل نشان می دهد که عوامل متعددی چون طراحی غیراصولی، عدم نگهداری منظم، ضعف در پیش بینی رواناب و تغییرات کاربری زمین، موجب کاهش چشمگیر کارایی شبکه ها در برخی کلان شهرها شده اند. همچنین، نقش هوش مصنوعی، سنسورهای هوشمند و پایش های لحظه ای در ارتقای عملکرد این شبکه ها برجسته ارزیابی شد. در پایان، پیشنهاداتی فنی و مدیریتی جهت بهینه سازی طراحی، ارتقای نگهداری، و افزایش تاب آوری شبکه های جمع آوری آب های سطحی در برابر بحران های آینده ارائه گردیده است. این پژوهش، چارچوبی کاربردی برای سیاست گذاران، مهندسان عمران و مدیران شهری فراهم می آورد تا بتوانند با نگاهی جامع، بهبود عملکرد شبکه های آبی شهری را هدف گذاری و پیاده سازی نمایند.

کلیدواژه ها:

شبکه جمع آوری آب های سطحی ، کلان شهر ، ارزیابی کارایی ، مدلسازی هیدرولیکی ، مدیریت رواناب ، تغییرات اقلیمی ، GIS ، طراحی شهری ، زیرساخت های آبی ، توسعه پایدار