هوش مصنوعی و طراحی سازگار با محیط زیست: تحلیل فرم های بهینه با الگوریتم های تکاملی

پژوهش حاضر به بررسی کاربرد هوش مصنوعی به ویژه الگوریتم های تکاملی در طراحی فرم های معماری سازگار با محیط زیست می پردازد. هدف اصلی این مطالعه، تحلیل و بهینه سازی فرم های ساختمانی با در نظر گرفتن معیارهای زیست محیطی نظیر مصرف انرژی، نورگیری طبیعی و تهویه مطبوع است. در این راستا، الگوریتم های ژنتیک و مورچگان به عنوان روش های اصلی بهینه سازی به کار گرفته شده و داده های ورودی شامل شرایط اقلیمی، پارامترهای مصالح و معیارهای ارزیابی عملکرد ساختمان است. نتایج نشان می دهد که فرم های بهینه شده با الگوریتم های تکاملی نسبت به فرم های معمول، دارای کاهش قابل توجه در مصرف انرژی و بهبود شرایط آسایش حرارتی و نوری هستند. این مطالعه بر اهمیت کاربرد هوش مصنوعی در ارتقاء طراحی های پایدار تاکید داشته و راهکارهایی برای توسعه روش های بهینه سازی در معماری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، الگوریتم های تکاملی ، طراحی سازگار با محیط زیست ، بهینه سازی فرم معماری ، مصرف انرژی ، نورگیری طبیعی.