شناسایی و اولویت بندی عوامل فرهنگی - اجتماعی تاثیرگذار بر ماندگاری مسکن معاصر ایران

در مسیر حفظ سرمایه های ملی، جلوگیری از تخریب ساختمان ها و افزایش عمر مفید بناها، نقش مهمی دارد. ازاین رو، این پژوهش به جنبه های فرهنگی - اجتماعی عوامل تاثیرگذار بر فرایند عمر مفید مسکن معاصر ایران می پردازد. شناخت عوامل فرهنگی - اجتماعی موثر بر ماندگاری مسکن معاصر، اولویت­بندی و مقایسه آن­ها (از دید متخصصان و افراد عادی) و تبیین نقش فرهنگ و باورهای جامعه بر طولانی بودن عمر مفید معماری مسکن را می توان از اهداف پژوهش برشمرد. ماهیت پژوهش، کاربردی و ازنظر رویکرد، از نوع پیمایشی است. در این پژوهش، از روش دلفی برای شناسایی و تحلیل سلسله مراتبی برای اولویت­بندی عوامل استفاده شد. در ابتدا معیارهای فرهنگی - اجتماعی موثر بر ماندگاری مسکن توسط متخصصان تدقیق و ارزیابی گردید که ده عامل موثر بر عمر مفید مسکن شناسایی شدند. عوامل، شامل حس­تعلق، انعطاف پذیری، روزآمدی، رسانه، ایفای نقش بهره بردار در روند طراحی و ساخت، شان و طبقه اجتماعی، همسایگی، دسترسی و خدمات محلی شهر، کیفیت فضایی و امنیت هستند. در گام های بعد «سنجش معیارهای استخراج شده از دیدگاه مردم»، «رتبه بندی» و «وزن دهی معیارهای یافت شده توسط جامعه متخصصان» با کمک روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) صورت گرفت. نتایج پژوهش، به صورت جمع بندی مقایسه ای بین اولویت بندی دیدگاه مردم و متخصصان دررابطه با معیارهای فرهنگی - اجتماعی نشان داد که عموم مردم و متخصصان در اهمیت دو عامل امنیت و کیفیت فضایی، به عنوان مهم ترین عوامل فرهنگی و اجتماعی موثر بر ماندگاری مسکن، اتفاق نظر دارند.

کلیدواژه ها:

Socio-cultural Factors ، Durability ، Contemporary Housing ، Iran ، عوامل فرهنگی-اجتماعی ، ماندگاری ، مسکن معاصر ، ایران