تبیین اثرات مدیریت منابع آب در توسعه کشاورزی: مطالعه موردی شهرستان بافت

آب به عنوان اصلی ترین و حیاتی ترین منبع هر کشور، زیرساخت توسعه سایر بخش ها محسوب می شود و بخش کشاورزی بزرگ ترین مصرف کننده آب در جهان و ایران است.. با توجه به اهمیت مسئله، تحقیق توصیفی-تحلیلی حاضر با هدف بررسی نقش مدیریت منابع آب در توسعه کشاورزی شهرستان بافت صورت پذیرفت. جامعه آماری، ۱۰۶۱ خانوار بهره برداران کشاورزی شهرستان بافت می باشد که بر پایه فرمول کوکران، ۲۸۲ خانوار با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار اصلی پژوهش پرسشنامه ای بود که روایی آن از طریق روایی محتوایی و سازه ای و پایایی آن توسط پایایی ترکیبی و آلفای کرونباخ بررسی شد (۰.۹=a ). تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و  LISRELانجام شد. برای ارزیابی میزان برازش مدل اندازه گیری سازه "اثرات اقتصادی-اجتماعی بر گردشگری روستایی"، داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار LISREL و روش تحلیل عاملی تاییدی مورد بررسی قرار گرفتند. در این مطالعه به منظور تبیین عوامل و متغیرهای اثرگذار بر مدیریت منابع آب و توسعه کشاورزی، تعداد ۱۴ شاخص برای توسعه کشاورزی و تعداد ۱۱ شاخص برای مدیریت منابع آب در سطح شهرستان بافت و بین بهره برداران کشاورزی انتخاب شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که عوامل مکانیزاسیون، زیرساخت ها، عملکرد کشاورزی و کشاورزی آبی، حدود ۶۴ درصد از تغییرات مربوط به توسعه کشاورزی را توضیح می دهند. هم چنین، منابع آب سطحی، چاه های عمیق و چاه های نیمه عمیق، در مجموع حدود ۵۹ درصد از تغییرات مربوط به مدیریت منابع آب را تبیین می کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع آب ، توسعه کشاورزی ، مدلسازی معادلات ساختاری ، نرم افزار LISREL