شناخت انواع نقوش کاشی کاری در مسجد جامع رم

هنر گره چینی یکی از شاخه ها و حرفه های سنتی ایران است که بر پایه اصول هندسی شکل می گیرد و بیننده با نخستین مواجهه با این هنر باستانی ناگاه تحت تاثیر نظم کم نظیر آن قرار می گیرد. هنر کاشی کاری که با کمک گره چینی ایرانی بر اساس اصول هندسی شکل می گیرد عموما با قرار گیری یک شمسه یا عنصر شاخص در مرکز و گسترش آلت های گره در اطراف و گاه در بعد های متفاوت فضای خالی را در بر می گیرند و طرحی یکپارچه می سازند. هنر کاشی کاری ایرانی صرفا یک عنصر تزئینی در ابنیه سنتی ایران نبوده است و دارای جنبه های ماهوی و معنایی نیز می باشد. هنری که بیانگر معرفت طراحان آن و واسطه ای برای انتقال این معرفت به بینندگان آن بوده است. از طرفی توجه پژوهشگران امروزه بیشتر معطوف به بررسی آثار تاریخی بوده و کمتر توجهی به آثار معاصر معماری اسلامی می گردد. در تحقیق حاضر تلاش شده است تا تزئینات به کار رفته در کاشی کاری های مسجد جامع رم به عنوان یکی از آثار شاخص معماری اسلامی در کشور ایتالیا را بررسی و آنها را دسته بندی کنیم. به این منظور ابتدا تاریخچه کوتاهی از بنای مذکور را بررسی نموده و سپس به بررسی نقوش به کار رفته در کاشی کاری های مسجد جامع رم خواهیم پرداخت.