بررسی نقش آموزش مراکز بهداشتی و درمانی در کاهش دیابت در شرایط بحران، مطالعه موردی شهر هامون - بهار ۱۴۰۰

بر اساس اعلام سازمان جهانی بهداشت سواد سلامت عبارتست از مهارتهای شناختی و اجتماعی که انگیزه و توانایی افراد را از دستیابی به درک و استفاده صحیح از اطلاعات به شیوه ای که باعث حفظ و ارتقاء سطح سلامت افراد و جامعه گرد د را تعیین می کند. دیابت یا بیماری قند یک نوع بیماری متابولیکی و مزمن است که نشانه آن قند خون بالاتر از ۱۲۰میلی گرم در دسی لیتر) در یک برهه طولانیست بیماری دیابت از بیماریهای مزمن نسبتا شایع در جهان است که به طور متفاوتی تمام نژادها را درگیر می سازد. شیوع و بروز بیماری در بسیاری از جوامع به ویژه در کشورهای در حال توسعه رو به افزایش دارد. پژوهش حاضر یک مطالعه مداخله ای اپیدمیولوژیک تحلیلی مورد - شاهد است که اثر آموزش مراکز بهداشتی و درمانی را بر ارتقای سطح سلامت مراجعین در کاهش دیابت در شهر هامون مورد بررسی قرار داد انتخاب گروه مورد و شاهد به روش تصادفی و اطلاعات استخراج شده از پرسشنامهها با نرم افزار SPSS و روش آماری One Sample t-test و محاسبه نسبت شانس Odds) (Ratio مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان میدهد بیشتر مراجعه کننگان به مراکز بهداشتی و درمانی که از طریق مراقبین سلامت آموزش های لازم را در جهت حفظ سلامت خود و کنترل دیابت دیده و به آن عمل نموده اند عوارض کمتری را نشان داده.اند. در طول چند سال اخیر سواد سلامت و تولید محتواهای آموزشی سواد سلامت به طور چشمگیری افزایش یافته است آموزش و توصیه های خود مراقیتی مراکز بهداشتی و درمانی به مراجعین میرسد نقش بسیار مفید و سودمندی داشته است و بیشتر افرادی که تحت آموزش قرار گرفته و به این توصیه ها عمل نموده اند در کنترل دیابت بهتر عمل نموده اند.

کلیدواژه ها:

سواد سلامت آموزش ، دیابت ، هامون