بررسی رابطه الگوهای فرزندپروی با انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر دوره ابتدایی شهرستان خرم آباد

هدف از انجام تحقیق حاضر، بررسی رابطه الگوهای فرزندپروی با انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر دوره ابتدایی شهرستان خرم آباد بود. جامعه آماری این تحقیق کلیه والدین و دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی شهر خرم آباد جمعا ۱۸۲۸ نفر دانش آموز و ۱۸۲۸ نفر والد می باشند. با استفاده از جدول کرجسی و مورگان ۳۲۰ نفر از دانش آموزان و ۳۲۰ نفر از والدین به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش نمونه گیری طبقه ای نسبی تصادفی می باشد. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و از نظر هدف کاربردی بود. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه شیوه های فرزندپروری دیانا بامریند (۱۹۷۳) و پرسشنامه پیشرفت تحصیلی هرمنس (۱۹۷۷) استفاده شد. جهت تحلیل نتایج از روش های آمار توصیفی (فروانی، فراوانی تجمعی، نمودار های ستونی) و آمار استباطی (آزمون پیرسون و آزمون f) استفاده شده است. با توجه به نتایج بدست آمده چنین استنباط میشود که با اطمینان بالای ۹۵% بین الگوهای فرزندپروری والدین و انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه معنیداری وجود دارد و بین الگوی فرزندپروری آمرانه، فرزندپروری سهلگیر و انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه معنیداری و منفی وجود دارد و بین الگوی فرزندپروری قاطع و اطمینان بخش و انگیزش پیشرفت تحصیلی رابطه معنی دار و مثبتی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

الگوهای فرزندپروی ، پیشرفت تحصیلی ، الگوی فرزند پروری سهلگیر ، الگوی فرزند پروری آمرانه ، الگوی فرزند پروری قاطع و اطمینان بخش