بررسی امکان سنجی توسعه گردشگری زمستانی برای تنوع بخشی به اقتصاد بامیان

این پژوهش با هدف امکان سنجی توسعه گردشگری زمستانی در بامیان، به بررسی ظرفیت ها، موانع و ارائه راهکارهای عملی برای بهره برداری از این فرصت پرداخت. داده ها با استفاده از پرسش نامه و مصاحبه نیمه ساختاریافته از ۳۸۴ نفر از ذی نفعان محلی، گردشگران و متخصصان حوزه گردشگری گردآوری و با بهره گیری از آزمون های آماری در نرم افزار SPSS تحلیل شد. نتایج نشان داد که بامیان با دارا بودن ظرفیت های طبیعی منحصربه فرد مانند کوهستان های برفی، دریاچه های یخ زده و فرهنگ بومی غنی، پتانسیل بالایی برای توسعه گردشگری زمستانی دارد. بااین حال، موانعی چون ضعف زیرساخت های حمل ونقل و اقامتی، نبود امکانات تفریحی استاندارد و کمبود تبلیغات هدفمند، از چالش های اساسی در مسیر توسعه این بخش به شمار می روند. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که رفع موانع زیرساختی و مدیریتی و همچنین مشارکت جامعه محلی، تاثیر معناداری بر افزایش اشتغال، رشد اقتصادی و ارتقای رفاه اجتماعی دارد. افزون بر این، نتایج آزمون همبستگی بیانگر آن است که توسعه گردشگری زمستانی می تواند به حفظ محیط زیست، تقویت هویت فرهنگی و بهبود معیشت جامعه محلی منجر شود. بر اساس یافته های پژوهش، پیشنهاد می شود برنامه ریزی های جامع با تمرکز بر توسعه زیرساخت ها، جذب سرمایه گذاری داخلی و خارجی، تدوین استراتژی های بازاریابی مدرن و آموزش جامعه محلی صورت گیرد. اجرای این اقدامات می تواند علاوه بر افزایش جذابیت بامیان به عنوان یک مقصد گردشگری زمستانی، زمینه ساز توسعه پایدار منطقه و ارتقای جایگاه آن در سطح ملی و بین المللی شود.

کلیدواژه ها:

گردشگری زمستانی ، تنوع بخشی اقتصادی ، توسعه پایدار ، زیرساخت گردشگری ، بامیان