تمرکز و عدم تمرکز برنامه ریزی درسی در افغانستان

هدف این مقاله، ارائه تصویری از چالش های موجود الگوی برنامه ریزی درسی در افغانستان و کمک به پالیسی سازان و دست اندرکاران نظام آموزشی این کشور برای اتخاذ تصمیم های بهتر در زمینه برنامه ریزی درسی و الگوی اجرایی آن است. در این تحقیق از روش توصیفی و تحلیلی برای پردازش اطلاعات استفاده شده است. برای این منظور، تلاش شده تا ضمن اشاره به مفهوم برنامه ریزی درسی و برنامه درسی، مفاهیم تمرکزگرایی و تمرکززدایی در برنامه ریزی درسی و نیز مزایا و معایب آن ها توضیح داده شود. سپس ویژگی های خاص افغانستان به عنوان عوامل موثر در تصمیم گیری در انتخاب یکی از رویکردهای دوگانه ذکر شده مورد توجه قرار گرفته و کوشش شده تا دلالت ها و اقتضائات هر خصوصیت برای برنامه ریزی درسی آن، بیان شود. در نتیجه به دست آمده، بر این نکته تاکید شده که برخلاف برخی گرایش های موجود در کشور، تمرکزگرایی در برنامه ریزی درسی و اجرای آن در افغانستان، پیامدهای منفی متعددی دارد که عدم توجه به آن ها، ممکن است لطمات غیر قابل جبرانی بر کیان این مملکت وارد نماید. کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها:

تمرکزگرایی ، تمرکززدایی ، برنامه ریزی متمرکز ، برنامه ریزی غیر متمرکز ، افغانستان