فون عقرب های (Arachnida: Scorpiones) شهرستان دزفول، جنوب غرب ایران
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 185
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JBAT-2-2_001
تاریخ نمایه سازی: 19 مرداد 1404
چکیده مقاله:
تعداد ۲۳ گونه عقرب از استان خوزستان گزارش شده است که به ۱۳ جنس و سه خانواده تعلق دارند. با توجه به اهمیت عقرب ها برای علم پزشکی و پراکنش عقرب های دارای زهر خطرناک در جنوب ایران، فون عقرب های شهرستان دزفول در شمال استان خوزستان و جنوب غرب ایران مورد بررسی قرار گرفت. عقرب های این منطقه طی سال های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۲ با نور ماوراء بنفش در شب و جابجایی سنگ در روز پایش شدند. در مجموع نه گونه متعلق به هفت جنس و سه خانواده شناسایی شد. دو گونه Androctonus crassicauda و Scorpio maurus townsendi فراوان ترین و گونه Orthochirus gantenbeini کمترین فراوانی را داشتند. نمونه های تیره رنگ جنس Androctonus در تمام مناطق ایران و کشورهای همسایه به نام A. crassicauda شناخته می شوند. با توجه به اینکه نمونه تایپ گونه Compsobuthus matthiesseni از استان قم توصیف شده است، نیاز به بررسی مولکولی جمعیت های این گونه می باشد. گونه Hottentotta saulcyi یک گروه گونه ای است و نیاز به مطالعه دقیق دارد. جمعیت های گونه H. zagrosensis نیاز به بررسی ریختی و مولکولی دارند. بررسی ریختی و مولکولی اعضای جنس Mesobuthus نشان داده است که فقط گونه M. crucittii در استان خوزستان پراکنش دارد. بررسی ریختی اعضای جنس Orthochirus نشان داد که O. gantenbeini و O. mesopotamicus در شمال استان خوزستان ساکن هستند. با توجه به کشنده بودن زهر گونه Hemiscorpius lepturus برای انسان، بررسی دامنه پراکنش این گونه ضروری است. برای تعیین وضعیت جمعیت های مختلف جنس Scorpio در ایران به مطالعه گسترده و دقیق نیاز است. دو گونه H. juliae و Odontobuthus bidentatus که قبلا از شهرستان دزفول گزارش شده بودند، در این تحقیق یافت نشدند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حسن بهداروندی
اداره کل حفاظت محیط زیست خوزستان، اهواز، ایران
افشین موسی زاده کوتیانی
ستاد فرماندهی نیروی انتظامی شهرستان دزفول، دزفول، ایران
حسین براهوئی
گروه زراعت و اصلاح نباتات گیاهی، پژوهشکده کشاورزی، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران