ارزیابی روشهای ضدعفونی سطحی و پاسخ کشت بافتی پروانش

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 26

فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICSMO01_103

تاریخ نمایه سازی: 19 مرداد 1404

چکیده مقاله:

پروانش( Catharanthus roseus) گیاهی دارویی است که به دلیل تولید آلکالوئیدهای فراوان از جمله داروهای ضدسترطان وینکریستین و وینبالستین اهمیت دارد. وینکریستین و وینبالستین از جمله مهمترین داروها در درمان سرطان می باشند ولی با این حال عملکرد این دو ترکیب به طور نسبی پایین و مقدار تقریبی آنها در گیاه ۰.۰۰۵ درصد است. با توجه به قیمت بالای این ترکیبات و مقادیر اندک آنها در این گیاه، تلاش در جهت افزایش تولید این ترکیبات، منجر به تحقیقات ویژه روی این گیاه شده است. این تحقیق به منظور تعیین روش ضدعفونی سطحی مناسب و بررسی کالوزایی انجام گرفت. بهترین تیمار ضدعفونی با توجه به بیشترین درصد ریزنمونه زنده و کمترین درصد آلودگی قارچی ریزنمونه بذر با تیمار ضدعفونی هیپوکلریت سدیم ۲.۵ درصد است در ریزنمونه های بذر ضدعفونی شده با هیپوکلریت سدیم ۵ درصد نسبت به غلظت ۵.۲ و ۵.۱ درصد میزان آلودگی کمتر ولی زنده مانی پایینی را نشان داد. از گیاهچه های حاصل ریزنمونه برگ جهت کالوزایی تهیه شده و در محیط کشت MS حاوی ترکیبات مختلف تنظیم کننده رشد کشت شد. پس از گذشت ۱۴ روز ریزنمونه های برگ شروع به کالوزایی کردند. بهترین ترکیب برای کالوزایی محیط MS حاوی ۳ میلیگرم در لیتر NAA و ۳ میلیگرم در لیتر BAP با ۵۳ درصد کالوزایی و ۰.۴۴ گرم وزن تر کالو بود که کالوهای حاصل به رنگ شیری بودند.

نویسندگان

آرزو صباحی اوجناز

دانشجوی کارشناسی ارشد بیوتکنولوژی کشاورزی، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی

ناصر زارع

استاد اصلاح نباتات (مهندسی ژنتیک و ژنتیک مولکولی)، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی

رسول اصغری زکریا

استاد اصلاح نباتات، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی

پری شیخزاده

استادی ار زراعت، فیزیولوژی گیاهان زراعی، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی

رقیه حضرتی جهان

دکتری اصلاح نباتات، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی