آنالیز ژنوم شترهای دوکوهانه اهلی ایرانی و غیر ایرانی در مقایسه با شترهای دوکوهانه وحشی

شترها توانایی منحصر به فردی برای زندگی در شرایط سخت را دارند. این حیوانات دارای نقش مهمی در تامین مواد غذایی بخش های بزرگی از آفریقا و آسیا هستند. بنابراین وارد کردن تکنولوژی هایی جدیدی مانند توالی یابی کل ژنوم، می تواند در بهبود وضعیت پرورش و اصلاح نژاد شترها کارآمد باشد. در مطالعه کنونی از داده های ژنومی شش نمونه شتر دوکوهانه شامل دو نفر شتر دوکوهانه ایرانی، دو نفر شتر دوکوهانه اهلی غیر ایرانی و دو نفر شتر وحشی برای آنالیز ژنوم و مقایسه آنها استفاده شد. شواهد به دست آمده نشان داد که هتروزیگوسیتی شترهای ایرانی از شترهای اهلی غیر ایرانی بالاتر است که نشاندهنده تنوع ژنتیکی مطلوب در شترهای ایرانی می باشد. در این مطالعه، SNP های به ثبات رسیده در ژنوم شترهای اهلی نسبت به شترهای وحشی با ۴۳۹۴۴ بود که تعداد ۱۶۲۰۱ SNP از این مجموعه در نواحی ژنی قرار داشته و ۳۴۰۵ را تحت تاثیر قرار دادند. یکی از عبارات ماهیت شناسی ژن معنادار شده برای روند بیولوژیکی در مورد SNP های به ثبات رسیده در شترهای اهلی، انتقال سیگنال داخل سلولی (GO:۰۰۳۵۵۵۶) بود.

کلیدواژه ها:

هتروزیگوسیتی ، داده ژنومی ، شتر دوکوهانه