تحلیل نقش هوش مصنوعی در تغییر الگوهای سکونتی شهروندان در شهرهای هوشمند: رویکرد «آینده نگری»

با گسترش فناوریهای نوین و حرکت شهرها به سوی هوشمند، الگوهای سنتی سکونت نیز دچار تحول شده اند. در این میان، هوش مصنوعی به عنوان یکی از مولفه های اصلی شهرهای هوشمند، نقش تعیین کننده ای در بازتعریف فرآیند سکونت ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر تغییر الگوهای سکونت در شهرهای هوشمند انجام شده است. روش تحقیق به صورت تحلیلی-توصیفی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و تحلیل تطبیقی نمونه های موفق جهانی شامل شهرهای سنگاپور، آمستردام، تورنتو و سئول صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که کاربردهای هوش مصنوعی در حوزه سکونت، از جمله سامانه های توصیه گر، مدل سازی رفتاری، و تخصیص هوشمند منابع، توانسته اند به شکل گیری الگوهای سکونتی داده محور، منعطف و منطبق با نیازهای واقعی شهروندان بینجامند. بر اساس تحلیل ها، پیشنهاد می شود که شهرهای ایران نیز با توسعه زیرساخت های داده ای و طراحی چارچوب های سیاستگذاری هوشمند، زمینه بهره گیری هدفمند از هوش مصنوعی در حوزه مسکن را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، الگوی سکونتی ، شهر هوشمند ، سامانه توصیه گر ، سکونت داده محور