بررسی بازطراحی فضاهای عمومی حاشیه شهر با تاکید بر رویکرد ارتقای احساس امنیت

به طور مشخص، امنیت در فضاهای عمومی یک شهر، سرزندگی و پویایی فضا را به دنبال خواهد داشت که نمود آن را می توان در حضور فعال مردم، خلق فرهنگ تعاون و تعامل، کاهش استرس و نگرانی، حضور گروه های مختلف سنی و جنسی و حیات شبانه مشاهده نمود. حاشیه نشینی پدیده ای است اجتماعی و به عنوان معضل شهری مورد توجه جامعه شناسان شهری و سایر علوم مربوط به شهرسازی و معماری قرار گرفته است. حاشیه نشینی نیز با بروز مشکلات چون بی مسکنی و بدمسکنی، مشکلات زیست محیطی، عدم دسترسی به تجهیزات و تاسیسات شهری همراه بوده است و حاشیه نشین این احساس را دارد که شهر خانه او نیست. یکی از عناصر مهم شهرها و شهرسازی سنتی کشور ما، وجود میدانها و گره های شهری بوده است که عمومی ترین و مردمی ترین فضاها محسوب می شوند. ما این مکان ها را پاتوق فرهنگی می نامیم. هدف از انجام این پژوهش شناخت و ارائه اصولی راهکارهایی می باشد که فضای شهری مناسبی را برای افراد مناطق حاشیه شهر طراحی کند و نیز به فضاهایی دست یابیم که پاسخگوی شهروندان امروزی باشند. از دیگر اهداف این پژوهش می توان به احیا مجدد فضای حاشیه شهر، دمیدن روح جدید در عرصه های مختلف اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و کالبدی در این منطقه، تغییر در سطح فرهنگ مناطق حاشیه شهر، حفظ و ارتقاء ارزش های کهن، خلق فضای شهری معاصر، طراحی و احیای ویژگی های زیبایی شناختی برای ارتقای کیفیت های بصری و فضایی و تحکیم حس تعلق به امکان نام برد و در نهایت هدف این طراحی ساماندهی منطقه مورد مطالعه به مثابه یک فضای زیستی شهروندگرا می باشد که ضمن ایجاد ترتیبی نو در فرآیند شکلگیری فعالیت ها، به نوسازی، بهسازی و بازسازی مناطق با توجه به امکان و استعداد بالقوه و نهانی مکان به عنوان یک فضای شهری مردمی پایدار و ماندگار در طول زمان جهت دهد.

کلیدواژه ها:

امنیت محیطی ، جرایم شهری ، کیفیت محیطی ، فضای عمومی ، فضای شهروندگرا ، حاشیه نشینی ، برقراری تعاملات اجتماعی