حکمرانی محیطی شهری

توسعه ی پایدار شهری یکی از مهم ترین چالش های قرن بیست و یکم است که با رشد سریع شهرنشینی، افزایش جمعیت و تغییرات اقلیمی، به مسائل پیچیده و چندبعدی تبدیل شده است. رشد سریع شهرنشینی، فشار زیادی بر منابع طبیعی، زیرساخت های شهری و کیفیت زندگی شهروندان وارد می کند. از سوی دیگر، افزایش آلودگی هوا، مصرف بی رویه ی منابع، ترافیک، کاهش فضای سبز و نابرابری های اجتماعی از جمله چالش هایی هستند که شهرهای امروزی با آن مواجه اند. حکمرانی طبیعی از الگوهای اکولوژیکی الهام گرفته شده، تلاش دارد تا تعامل بین جوامع انسانی و محیط زیست را به شیوه های پایدار و متوازن تنظیم کند. حکمرانی محیطی شامل مجموعه ای از ایده ها و تدابیری است که حکومت در شرایط ویژه تاریخی و جغرافیایی خود به کار می بندد تا دسترسی، بهره برداری و سوءاستفاده از منابع طبیعی موجود در قلمرو سرزمینی خود و خدمات بوم سازگان موجود در این قلمرو سرزمینی را محدود کند. حکمرانی طبیعی توانسته است به عنوان یک مدل کارآمد برای مدیریت منابع طبیعی شناخته شود، اما همچنان با چالش های فراوانی مواجه است. این چالش ها بیشتر به مسائلی مانند مدیریت تعارضات بین ذینفعان، مقاومت های فرهنگی و اجتماعی، مشکلات هماهنگی بین نهادها و کمبود منابع مالی برای اجرای طرح های پایدار بازمی گردند. یکی دیگر از جنبه های بسیار مهم حکمرانی طبیعی مفاهیم تاب آوری اجتماعی و محیطی است. یکی دیگر از نکات مهمی اهمیت مدیریت چندسطحی در حکمرانی طبیعی است. این رویکرد می خواهد به طور هم زمان از سطح محلی، ملی و جهانی به مدیریت بحران های زیست محیطی و منابع طبیعی بپردازد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، حکمرانی طبیعی ، توسعه پایدار ، توسعه شهری