بررسی تاثیر تسهیل کننده ها و بازدارنده های پذیرش خدمات شهر هوشمند: رویکردی دوعاملی بر اساس مدل پذیرش فناوری

درک عوامل موثر بر قصد رفتاری شهروندان نسبت به زندگی هوشمند برای توسعه و گسترش طرح های شهر هوشمند اهمیت زیادی دارد. لذا هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تسهیل کنندهها و بازدارنده ها ی پذیرش خدمات شهر هوشمند با رویکرد دوعاملی بر اساس مدل پذیرش فناوری است. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر شیوه گردآوری دادهها توصیفی پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش، استفادهکنندگان از خدمات شهر هوشمند ارائهشده توسط شهردار ی یزد (سامانه های پرداخت عوارض و جریمههای شهردار ی، سامانه حملونقل همگانی (اتومن)، سامانه جمع آوری پسماند خشک) هستند. تعداد نمونه بر اساس تعداد متغیرهای مشاهدهپذیر ۱۵۰ .نفر محاسبه گردیددر این پژوهش از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. ابزار گردآوری دادهها در این پژوهش پرسشنامه استاندارد مبتنی بر طیف لیکرت است. جهت تجزیهوتحلیل دادهها و آزمون فرضیه ها از مدلسازی معادلات ساختاری به کمک نرمافزارهای Smart PLS۳ و SPSS۲۳ استفاده گردید. یافته های پژوهش حاکی از تاثیر مثبت و معنادار سودمندی ادراکشده، سهولت استفاده ادراک شده و مشاهدهپذیری بر نگرش نسبت خدمات شهر هوشمند است. کیفیت خدمات و مزیت نسبی بر سودمندی ادراکشده و سهولت استفاده ادراکشده خدمات شهر هوشمند تاثیر مثبت دارد. عدم اطمینان و هزینه درک شده بر نگرش نسبت خدمات شهر هوشمند تاثیر منف ی دارد. درنهایت تاثیر نگرش نسبت خدمات شهر هوشمند بر قصد استفاده از خدمات شهر هوشمند مثبت است. یافته های این پژوهش میتواند به مقامات شهرداری یزد و توسعه دهندگان فناوری در فرآیند تصمیم گیری هنگام طراحی و پیاده سازی خدمات شهر هوشمند کمک شایانی کند. علاوه بر این، نتایج این مطالعه میتواند راهبردهای موثری را برای ارائه خدمات به شهر یزد و سایر مناطق مشابه ارائه دهد، تا بتواند پذیرش و استفاده از خدمات هوشمند را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

خدمات شهر هوشمند ، مدل پذیرش فناوری ، روی کرد دوعاملی ، قصد استفاده ، نگرش