ارتباط ابعاد شخصیت با گرایش به اعتیاد، افکار خودکشی و رفتار خودجرحی در سربازان: نقش میانجی انعطاف پذیری روانشناختی

زمینه و هدف: سربازان به دلیل شرایط خاص خدمت نظامی، در معرض عوامل متعددی قرار دارند که می تواند زمینه ساز گرایش به اعتیاد، افکار خودکشی و رفتارهای خودجرحی شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی رابطه ابعاد شخصیت با گرایش به اعتیاد، افکار خودکشی و رفتار خودجرحی در جمعیت سربازان با نقش میانجی انعطاف پذیری روانشناختی است.روش ها: پژوهش حاضر به روش توصیفی-همبستگی (معادلات ساختاری) انجام شد و جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه سربازان نظام وظیفه عمومی در پاییز ۱۴۰۲ در شهرستان یزد بود که در پادگان های مربوط به نیروی انتظامی خدمت می کردند. ۳۵۰ سرباز به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. شرکت کنندگان فرم کوتاه آزمون شخصیت NEO، پرسشنامه گرایش به اعتیاد (TAQ)، پرسشنامه افکار خودکشی بک (BSSI)، پرسشنامه آسیب به خود (SHI) و نسخه دوم پرسشنامه انعطاف پذیری روانشناختی (AAQ-II) را تکمیل کردند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS.V.۲۹ و Smart-PLS.V.۳ استفاده شد.یافته ها: یافته ها نشان دادند که انعطاف پذیری روانشناختی و ابعاد شخصیت با گرایش به اعتیاد، خودکشی و رفتار خودجرحی رابطه مثبت و معناداری دارند (P<۰.۰۱). همچنین انعطاف پذیری روانشناختی دارای نقش میانجی در ارتباط میان ابعاد شخصیت و متغیرهای پژوهش بود. پایایی مرکب و آلفای کرونباخ برای سازه های مدل بالاتر از ۰/۷ بوده و میانگین واریانس استخراج شده (AVE) نیز بالاتر از ۰/۵ گزارش شد که نشان دهنده روایی و پایایی مناسب مدل است.نتیجه گیری: با توجه به نقش انعطاف پذیری روانشناختی و ابعاد شخصیت در پیش بینی به گرایش به اعتیاد، افکار خودکشی و رفتار خودجرحی، متخصصان می توانند با طراحی مداخلات مناسب در جهت افزایش انعطاف پذیری و شناسایی به موقع عوامل خطر مبتنی بر شخصیت، از رخدادهایی مانند مصرف مواد، خودکشی و رفتار خود جرحی در جمعیت سربار بکاهند.

کلیدواژه ها:

گرایش به اعتیاد ، افکار خودکشی ، رفتار خودجرحی ، ابعاد شخصیت ، انعطاف پذیری روانشناختی ، سربازان