پژوهش تطبیقی و ارائه ی مدل بومی دلایل پایداری زندگی زناشویی زوجین دارای فرزند و بدون فرزند (مورد مطالعه: شهر مشهد)

صاحب­نظران ادامه ی زندگی مشترک و کیفیت زندگی را انعکاسی از خواسته­ها، امیدها و انتظارات افراد در ارتباط با شرایط کنونی و آینده می­دانند. پژوهش حاضر، با رویکرد علی، درصدد واکاوی و دستیابی به مدل بومی پایداری زندگی مشترک در زوجین دارای فرزند و بدون فرزند با ده سال سابقه ی زندگی مشترک است. تحقیق حاضر به روش آمیخته و از نوع تطبیقی کمی می­باشد. حجم نمونه ی تحقیق در بخش کیفی شامل ۳۸ نفر و در بخش کمی ۱۵۰ نفر را شامل می شود که براساس روش نمونه­گیری گلوله برفی و نمونه گیری هدفمند انجام شده است؛ افرادی از مناطق ۵، ۹ و ۱۱ مشهد که با وجود عدم رضایت از زندگی زناشویی همچنان در ازدواجشان پایدار هستند. داده ها با بهره گیری از مصاحبه و پرسش نامه گردآوری شده است. برای تجزیه و تحلیل داده­ها در بخش کیفی از روش تحلیل مضمون (تماتیک) با کمک نرم افزار مکس کیودا و در بخش کمی از نرم افزار PLS استفاده شد. یافته های تحقیق نشان می دهد که متغیرهای مشترک به عنوان دلایل پایداری زندگی در هر دو مدل زوجین دارای فرزند و بدون فرزند عبارت اند از: بحران ارزشی، کنش متقابل، مشکلات اقتصادی، گذشت و بخشش، تعهد و تبادلات اجتماعی؛ و تفاوت هر دو مدل تحت تاثیر فرزند آوری یا ساخت اجتماعی ناشی از عدم حضور فرزند در خانواده است.

کلیدواژه ها:

زندگی مشترک ، زوجین ، فرهنگی ، بررسی تطبیقی ، پایداری زندگی ، مشهد