بررسی رابطه اختلالات هیجانی و انگیزش تحصیلی

هدف از این پژوهش بررسی رابطه میان اختلالات هیجانی (مانند اضطراب، افسردگی و نوسانات خلقی) با انگیزش تحصیلی در دانش آموزان و دانشجویان است. با توجه به اهمیت انگیزش در موفقیت تحصیلی و نقش عوامل روان شناختی در شکل گیری آن، این مطالعه تلاش دارد تا تاثیر متغیرهای هیجانی را بر سطح انگیزش تحصیلی افراد مورد بررسی قرار دهد. پژوهش حاضر به روش توصیفی-همبستگی انجام شده و جامعه آماری آن شامل دانشجویان دانشگاه های دولتی در سال تحصیلی جاری بوده است. نمونه گیری به شیوه تصادفی طبقه ای انجام شد و ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد هوش هیجانی، اضطراب تحصیلی و انگیزش تحصیلی بود. برای تحلیل داده ها از مدل رگرسیون چندگانه و آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج حاصل نشان داد که بین اختلالات هیجانی و انگیزش تحصیلی رابطه معنادار و منفی وجود دارد؛ به طوری که افزایش سطح اضطراب و افسردگی با کاهش انگیزش تحصیلی همراه بود. در مقابل، مولفه های هوش هیجانی مانند خودآگاهی، تنظیم هیجان و همدلی تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزش تحصیلی داشتند. همچنین مشخص شد که متغیر خودکارآمدی نقش واسطه ای مهمی در کاهش اثرات منفی اختلالات هیجانی ایفا می کند. در مجموع، یافته های پژوهش بر ضرورت توجه به سلامت روان و آموزش مهارت های هیجانی در محیط های آموزشی تاکید دارند و پیشنهاد می شود برنامه های مداخله ای با هدف ارتقاء هوش هیجانی و کاهش اضطراب تحصیلی در مدارس و دانشگاه ها اجرا شوند.

کلیدواژه ها:

هیجانی و انگیزشی ، اختلالات ، دانش آموزان.