نقش سبک های شناختی در تنظیم رفتار در کلاس های مهارتی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر سبک های شناختی بر نحوه تنظیم رفتار دانش آموزان در کلاس های مهارتی است؛ کلاس هایی که به واسطه ماهیت عملی و تعاملی خود، نیازمند مدیریت رفتاری دقیق و متناسب با ویژگی های فردی فراگیران هستند. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از روش مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای کیفی، به بررسی نظریات مرتبط با سبک های شناختی (از جمله سبک های تحلیلی–شهودی، وابسته به زمینه–مستقل از زمینه، و سبک های یادگیری کلب) و ارتباط آن ها با الگوهای رفتاری در محیط های آموزشی مهارتی پرداخته است. در این راستا، مدل تحلیل مطالب بر اساس چارچوب شناختی–رفتاری طراحی شد که در آن، سبک شناختی به عنوان متغیر میانجی در تعامل میان محرک های آموزشی و پاسخ های رفتاری دانش آموزان در نظر گرفته شد. داده ها از طریق تحلیل منابع علمی معتبر، مطالعات موردی، و گزارش های تجربی گردآوری و طبقه بندی شدند. نتایج پژوهش نشان داد که سبک های شناختی نقش تعیین کننده ای در نحوه درک موقعیت های آموزشی، تنظیم هیجانات، و انتخاب رفتارهای مناسب در کلاس های مهارتی دارند. به طور خاص، دانش آموزانی با سبک شناختی تحلیلی، رفتارهای منظم تر و قابل پیش بینی تری از خود نشان دادند، در حالی که فراگیران با سبک شهودی، در موقعیت های خلاقانه و حل مسئله عملکرد بهتری داشتند. همچنین، تطبیق روش های تدریس با سبک شناختی فراگیران موجب کاهش رفتارهای چالش برانگیز و افزایش مشارکت فعال در فعالیت های مهارتی شد. این یافته ها می توانند راهنمایی موثری برای معلمان، مشاوران آموزشی، و طراحان برنامه های درسی در جهت بهبود مدیریت کلاس های مهارتی و ارتقاء کیفیت یادگیری باشند.

کلیدواژه ها:

سبک های شناختی ، کلاس های مهارتی ، رفتار.