سبک یادگیری و میزان علاقه مندی به موضوعات درسی

هدف این پژوهش بررسی رابطه میان سبک های یادگیری دانش آموزان و میزان علاقه مندی آنان به موضوعات مختلف درسی است. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی ومتوسطه بوده و نمونه گیری به شیوه تصادفی طبقه ای صورت گرفته است. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک های یادگیری (بر اساس مدل فلدر و سیلورمن) و پرسشنامه علاقه مندی به دروس مختلف بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس (ANOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که سبک های یادگیری تاثیر معناداری بر میزان علاقه مندی به موضوعات درسی دارند؛ به ویژه دانش آموزانی با سبک یادگیری فعال و شهودی علاقه بیشتری به دروس علوم تجربی و ریاضی نشان دادند، در حالی که سبک های تاملی و کلامی با علاقه مندی به دروس انسانی و ادبیات همبستگی بیشتری داشتند. این یافته ها می تواند در طراحی برنامه های آموزشی متناسب با سبک های یادگیری و افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سبک یادگیری ، موضوعات درسی ، دانش آموزان.