تدوین مدل ساختاری رضایت جنسی بر اساس سبک دلبستگی ایمن و ابرازگری هیجان با نقش میانجی گری سبک حل تعارض مصالحه در زوجین

هدف از پژوهش حاضر تدوین مدل ساختاری رضایت جنسی بر اساس سبک­ دلبستگی ایمن و ابرازگری هیجان با نقش میانجی گری سبک حل تعارض مصالحه در زوجین شاغل بود. روش این مطالعه توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش زوجین شاغل شهر تهران در سال ۱۴۰۲ بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین (۲۰۲۳) و با روش نمونه گیری هدفمند ۴۳۴ نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ­­های پژوهش شامل پرسشنامه رضایت جنسی (SSQ) لارسون و همکاران (۱۹۹۸)، پرسشنامه سبک ­­های دلبستگی (ASQ) هازن و شاور (۱۹۸۷)، پرسشنامه ابرازگری هیجانی (EEQ) کینگ و امونز (۱۹۹۰) و پرسشنامه سبک­ های حل تعارض (ROCI-II) رحیم (۲۰۰۳) بود. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم سبک دلبستگی ایمن (۰/۶۹=β و ۰/۰۰۱=p) و ابرازگری هیجانی (۰/۶۱=β و ۰/۰۰۱=p) بر روی رضایت جنسی معنادار است. همچنین نتایج نشان داد که سبک حل تعارض مصالحه در رابطه بین سبک دلبستگی ایمن (۰/۶۵ =β و ۰/۰۰۱=p) و ابرازگری هیجانی (۰/۴۲=β و ۰/۰۰۱=p) با رضایت جنسی نقش میانجی و معنادار دارد. همچنین مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (RMSEA=۰/۰۳, SRMR=۰/۰۶, p<۰/۰۵) و ۸۵ درصد از واریانس رضایت جنسی تبیین می­شود. با توجه به یافته های این پژوهش و نقش سبک دلبستگی ایمن و ابرازگری هیجانی بر رضایت جنسی استفاده از نتایج این پژوهش برای افزایش رضایت جنسی در زوجین پیشنهاد میشود.

کلیدواژه ها:

ابرازگری هیجانی ، رضایت جنسی ، سبک حل تعارض مصالحه ، سبک دلبستگی ایمن