بهبود توزیع بار هوشمند در مهندسی ترافیک شبکه های تعریف شده نرم افزاری

این مقاله مفهوم شبکه مبتنی بر نرم افزار (SDN) را به عنوان راه حلی برای چالش های مدیریت مهندسی ترافیک در شبکه های نوین مورد بحث قرار می دهد. در این معماری ، سطح کنترل که یک کنترل کننده منطقی متمرکز است و شبکه را مدیریت می کند از سطح انتقال که وظیفه انتقال بسته ها را بر عهده دارد جدا می شود. تعادل بار در مهندسی ترافیک و بهینه سازی منابع شبکه و بهبود قابلیت اطمینان و کارآیی شبکه بسیار مهم است. کنترل کننده های SDN با دید کلی خود از شبکه می توانند به تعادل بار بهینه در مقایسه با شبکه های سنتی دست یابند. شبکه های SDN با هدف بهبود عملکرد، بهره وری و کاهش هزینه ها، به عنوان معماری مدیریت پذیر و قابل انطباق برای سرویس های پویا با پهنای باند بالا شناخته می شوند. با توسعه این فناوری، انتظار می رود با افزایش هوشمندی و انتقال کنترل داده ها به لایه های نرم افزاری، بهبود های چشمگیری در مدیریت یکپارچه و متمرکز، مقیاس پذیری، دسترسی، اطمینان، عملکرد اجرایی و توازن بار، کیفیت سرویس و مدیریت مصرف انرژی، انعطاف پذیری، اتوماسیون، هوشمندی و مدیریت ترافیک و مسیریابی به وجود آید. مهندسی ترافیک و توازن بار در SDN از اهمیت ویژه ای برخوردارند؛ تصمیمات مربوط به مسیریابی ترافیک و توزیع بار به کنترلرهای مرکزی واگذار شده اند که توسط نرم افزار قابل برنامه نویسی مدیریت می شوند. این رویکرد انعطاف پذیری و قابلیت توسعه بالایی را برای شبکه ها فراهم می کند. مقاله موردنظر به بررسی مفاهیم مهندسی ترافیک و توازن بار و پارامترهای ارزیابی و چگونگی استفاده از الگوریتم های پویا در توازن بار در شبکه SDN برای بهبود عملکرد، افزایش قابلیت اطمینان، بهبود کارایی و بهره وری منابع پرداخته و الگوریتم های پویاسازی مناسب برای استفاده در این شبکه ها را معرفی می کند.