انتخاب بهینه سیستم پایداری به منظور بهسازی تونل های راه آهن

در آستانه گذشت یک قرن از احداث راه آهن سراسری در ایران، هنوز مسیرهایی وجود دارد که از زمان افتتاح به همان صورت بهره برداری می شود؛ تونل ها بخش مهمی از این مسیرهای استراتژیک را تشکیل می دهند که نیازمند بررسی جامع و سیستماتیک هستند. پژوهش حاضر به منظور انتخاب بهینه طرح بهسازی و تقویت تونل های قدیمی انجام شده است. محور راه آهن تهران جنوب به عنوان مورد مطالعاتی این تحقیق انتخاب و پس از بررسی این مسیر، تونل شماره ۶۸ (تونل کشور) با توجه به تفاوت در تنوع خصوصیات ژئومکانیکی به عنوان نمونه شاهد انتخاب شد. این تونل توسط مطالعات ژئوتکتونیکی به عمل آمده توسط نرم افزار عددی FLAC۳D مدل سازی شد و بحرانی ترین مقطع برای مطالعه تاثیر اضافه کردن سیستم های نگهداری متداول بر ایمنی تونل مورد بررسی قرار گرفت. به منظور بررسی ایمنی، تنها مطالعات روی بخش بحرانی به نحوی انجام شد که ۴۷ سیستم نگهداری در نرم افزار FLAC۳D شبیه سازی و تحلیل به منظور بررسی ضریب ایمنی انجام شد. در مرحله بعدی هزینه اجرای هر کدام از سیستم های توسط نظر خبرگان به صورت «زمان نصب و عدم تعارض با بهره برداری» و «قابلیت اجرا» نگهداری محاسبه و عوامل کمی معین و به صورت چند متغیره توسط مدل فازی تاپسیس بهینه سازی شد.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی ، تونل راه آهن ، تاپسیس ، مدل سازی عددی ، FLAC۳D