تاثیر رابطه معلم و دانش آموز بر عزت نفس و انگیزه تحصیلی در مدارس

رابطه میان معلم و دانش آموز از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر رشد عاطفی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود. پژوهش های متعددی نشان داده اند که کیفیت تعاملات میان معلم و دانش آموز می تواند نقش تعیین کننده ای در شکل گیری عزت نفس و انگیزه تحصیلی ایفا کند. این مقاله با هدف بررسی تاثیر نوع و کیفیت رابطه معلم و دانش آموز بر سطح عزت نفس و انگیزه تحصیلی دانش آموزان در محیط مدرسه تدوین شده است.روش تحقیق این مطالعه به صورت توصیفی تحلیلی و از نوع همبستگی بوده و داده های مورد نیاز از طریق مرور ادبیات نظری و پژوهش های میدانی پیشین گردآوری شده اند. مطالعات نشان می دهد که رابطه مثبت، حمایتی و مبتنی بر احترام متقابل میان معلم و دانش آموز، به شکل گیری حس ارزشمندی در دانش آموزان منجر شده و آن ها را به مشارکت فعال تر در فرایند یادگیری ترغیب می کند. در مقابل، روابط آمرانه، تحقیرآمیز یا بی تفاوت می تواند موجب کاهش عزت نفس، بی انگیزگی تحصیلی و حتی ترک تحصیل شود.نتایج این بررسی ها همچنین بر اهمیت مهارت های ارتباطی معلمان، همدلی، توجه به تفاوت های فردی و بازخوردهای سازنده تاکید دارند. تقویت این مهارت ها نه تنها به بهبود روابط درون کلاس کمک می کند، بلکه نقش موثری در ارتقاء سلامت روانی دانش آموزان نیز ایفا می نماید. در پایان مقاله، پیشنهاداتی برای توسعه برنامه های آموزشی معلمان در حوزه مهارت های ارتباطی و روان شناختی ارائه شده است تا محیطی حمایتی، مثبت و انگیزشی برای یادگیری در مدارس فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

رابطه معلم و دانش آموز ، عزت نفس ، انگیزه تحصیلی ، تعاملات آموزشی ، سلامت روان ، ارتباط موثر ، یادگیری دانش آموز محور