تحلیل تاثیر رویکرد یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) بر تقویت مهارت نوشتاری در دو درس زبان فارسی و انگلیسی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر رویکرد یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) بر بهبود مهارت نوشتاری دانش آموزان در دو درس زبان فارسی و انگلیسی بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان زبان و ادبیات فارسی و انگلیسی مقطع متوسطه دوم در شهرهای تبریز و مشکین شهر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. نمونه ای متشکل از ۶۰ معلم به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام ۳۰ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش طی هشت هفته با استفاده از رویکرد PBL آموزش دید، در حالی که گروه کنترل از روش های سنتی استفاده کرد. ابزار پژوهش شامل دو آزمون استاندارد نگارش برای زبان فارسی و انگلیسی بود که روایی آن ها توسط متخصصان و پایایی آن ها با آلفای کرونباخ (۰.۸۵) تایید شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون ANCOVA و تحلیل اندازه گیری های مکرر انجام شد. یافته ها نشان داد که گروه آزمایش در هر دو درس به طور معناداری پیشرفت داشت.(۰۰۱/۰p<) اندازه اثر به دست آمده (۶۷/ Eta² >). نشان دهنده تاثیر قوی PBL بر مهارت نوشتاری است. نتایج نشان داد که این رویکرد علاوه بر بهبود مهارت نوشتار، انگیزه یادگیری و مشارکت فعال را نیز افزایش می دهد. بر اساس نتایج، استفاده از PBL می تواند به عنوان یک راهکار موثر در آموزش مهارت های نوشتاری در هر دو زبان فارسی و انگلیسی مورد توجه سیاست گذاران و معلمان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر پروژه ، مهارت نوشتاری ، زبان فارسی ، زبان انگلیسی ، آموزش زبان.