نقش مدل مربی گری OSCAR در بهبود ارتباط معلم و دانش آموز

برقراری ارتباطی موثر و هدفمند میان معلم و دانش آموز یکی از عوامل کلیدی در موفقیت فرایند یاددهی–یادگیری به شمار می رود . در دهه های اخیر، رویکرد مربی گری به عنوان شیوه ای نوین برای تقویت ارتباطات انسانی در حوزه آموزش مطرح شده است . مدل مربی گری OSCAR به عنوان یکی از چارچوب های نظری پرکاربرد در این زمینه، امکان ایجاد گفت وگویی ساختاریافته، حمایتگر و انگیزشی را میان معلم و دانش آموز فراهم می کند . این مقاله با رویکردی مروری و نظری، به بررسی مبانی، ساختار و کاربردهای مدل OSCAR در فضای آموزش می پردازد و نقش آن را در بهبود تعاملات آموزشی و پرورشی تحلیل می کند . هدف از این پژوهش، ارائه تصویری روشن از ظرفیت های نظری این مدل در ارتقاء مهارت های ارتباطی معلمان و ایجاد محیطی حمایتی و مشارکتی در کلاس درس است . در پایان نیز به چالش ها و الزامات به کارگیری این مدل در سیستم های آموزشی پرداخته می شود .

کلیدواژه ها:

مربی گری ، OSCAR ، مهارت های ارتباطی ، گفت و گو .