اثربخشی آموزش بازسازی پس از طلاق فیشر بر سازگاری و سلامت روان زنان مطلقه

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش بازسازی پس از طلاق فیشر بر سازگاری و سلامت روان زنان مطلقه بود. روش تحقیق شبه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون و همراه با یک گروه کنترل بود. همچنین جامعه آماری همه زنان مطلقه مشهد در فاصله زمانی ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۳ بودند. از بین این زنان تعداد ۳۰ نفر به عنوان نمونه و به روش در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه آزمایشی و کنترل به شیوه تصادفی قرار گرفتند (در هر گروه ۱۵ زن). ابزارهای تحقیق پرسش نامه سازگاری پس از طلاق فیشر (۱۹۷۶) و پرسش نامه سلامت روان گلدبرگ (۱۹۷۲ ) بودند. اطلاعات به روش تحلیل کواریانس تجزیه و تحلیل شدند. نتایج بررسی نیز نشان داد که آموزش بازسازی پس از طلاق توانسته بر سازگاری پس از طلاق و ابعاد آن همچون ارزش خود، رهایی از رابطه قبلی، حس خشم، اعتماد اجتماعی، نشانه غم و اندوه و خودارزشمندی اجتماعی و متغیر سلامت روان و ابعاد آن همچون علایم جسمی، اضطراب و مشکلات خواب، افسردگی و کارکردهای اجتماعی تاثیر معناداری بگذارد و سبب بهبود آن ها شود (P<۰/۰۰۱). به همین دلیل می توان نتیجه گرفت که آموزش بازسازی پس از طلاق یک روش درمانی موثر جهت افزایش سلامت روان و سازگاری بعد از طلاق است.