بررسی تاثیر رویکردهای تدریس فعال بر یادگیری عمیق دانش آموزان دوره ابتدایی

یادگیری عمیق در دوره ابتدایی به عنوان عاملی کلیدی در توسعه مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله شناخته می شود. این پژوهش به بررسی تاثیر رویکردهای تدریس فعال با شدت های مختلف بر یادگیری عمیق دانش آموزان دوره ابتدایی پرداخت و نقش خودتنظیمی را به عنوان متغیر تعدیل کننده مورد ارزیابی قرار داد. با استفاده از طرح شبه آزمایشی پیش آزمون و پس آزمون در چهار گروه (کنترل، تدریس فعال با شدت کم، متوسط و زیاد)، ۹۰ دانش آموز انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون های عملکردی و پرسش نامه های استاندارد جمع آوری و از طریق تحلیل های چندمتغیره و رگرسیون تحلیل شدند. نتایج نشان داد که افزایش شدت تدریس فعال تاثیر مثبت و معناداری بر یادگیری عمیق دانش آموزان دارد و مهارت های خودتنظیمی نقش تعدیل کننده قابل توجهی در این رابطه ایفا می کنند. یافته ها اهمیت طراحی فعالیت های فعال به همراه تقویت خودتنظیمی را در ارتقای یادگیری عمیق تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

یادگیری عمیق ، تدریس فعال ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، خودتنظیمی ، روش شبه آزمایشی