بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر فناوری واقعیت افزوده (AR) بر انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

این پژوهش شبه -آزمایشی با طرح پیش -آزمون–پس -آزمون و گروه کنترل، تاثیر شدت های متفاوت یادگیری مبتنی بر واقعیت افزوده (AR) را بر انگیزش و عملکرد تحصیلی ۱۰۰ دانش آموز پایه چهارم و پنجم بررسی کرد. شرکت-کنندگان به طور تصادفی در چهار گروه (آموزش سنتی، AR کم-شدت = ۸ ساعت، AR متوسط = ۱۶ ساعت و AR پرشدت = ۲۴ ساعت طی هشت هفته) قرار گرفتند. ابزارها شامل آزمون عملکرد مفهومی، پرسش نامه انگیزش تحصیلی و مقیاس تجربه AR بود. نتایج MANOVA نشان داد شدت AR به­طور معناداری انگیزش و عملکرد را ارتقا می دهد (Wilks’ Λ = ۰.۴۱, p < ۰.۰۰۱). رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد ادراک شایستگی، اثر AR بر انگیزش را به طور جزئی میانجی می کند (β = ۰.۴۶, p < ۰.۰۰۱) و تعامل AR × خودتنظیمی، عملکرد را تعدیل می کند (β = ۰.۲۱, p = ۰.۰۰۴). یافته ها تایید می کند که ادغام واقعیت افزوده، در صورت طراحی بار شناختی مناسب و تقویت مهارت های خودتنظیمی، اهرم موثری برای افزایش انگیزش درونی و بهبود یادگیری مفهومی در دوره ابتدایی است. پیشنهاد می شود تحقیقات آینده اثرات بلندمدت AR و کاربرد آن در سایر دروس و بافت های فرهنگی را بررسی کنند.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، انگیزش تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، آموزش ابتدایی ، خودتنظیمی