بررسی تاثیر رهبری تحولگرا بر عملکرد شغلی با میانجیگری مشارکت شغلی

رهبری نقش برجستهای در عملکرد کارکنان و اثربخشی سازمان دارد. بنابر نظریه های جدید مدیریت، نقش مدیر در مقام رهبری شامل روابط متقابل وی با کارکنان است. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر رهبری تحولگرا بر روی عملکرد شغلی کارکنان شرکت توزیع نیروی برق استان خراسان رضوی و علاوه بر این، بررسی تاثیر متغیر مشارکت شغلی بر رابطه میان رهبری تحولگرا و عملکرد شغلی در این سازمان می باشد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، به روش توصیفی-پیمایشی، با رویکرد معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی و آزمون سوبل صورت گرفته است. جامعه آماری این پژوهش کارکنان شرکت توزیع نیروی برق استان خراسان رضوی به تعداد نفر ۱۹۵۰ است که ۳۲۱ نفر از آنها به عنوان نمونه مورد مطالعه، با استفاده از فرمول کوکران انتخاب شده اند. جمع آوری داده ها از طریق پرسشنامه صورت گرفته است که روایی آن بر اساس نظر صاحب نظران و تحلیل عاملی تائیدی مورد تایید واقع شده و پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ مورد بررسی و تایید قرار گرفته است. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS و SmartPLS استفاده شده است. بنا به یافته های پژوهش، تاثیر مثبت و معناداری میان رهبری تحولگرا و عملکرد شغلی در این سازمان وجود دارد. علاوه بر این، نتایج حاکی از آن است که مشارکت شغلی رابطه میان رهبری تحولگرا و عملکرد شغلی را در این سازمان میانجیگری می کند. لذا به مدیران شرکت توزیع نیروی برق استان خراسان رضوی توصیه می شود بر روی روابط متقابل با کارکنان خود تاکید بیشتری ورزند و با توجه به فنون افزایش مشارکت شغلی، موجبات افزایش مشارکت کارکنان با کار و فرآیندهای کاری مرتبط به آنها را میسر سازند که به تبع افزایش عملکرد شغلی و اثربخشی سازمان را در پی خواهد داشت. پژوهش حاضر می تواند چشم انداز جدیدی در رابطه با سبک رهبری و روابط با کارکنان شرکت توزیع نیروی برق استان خراسان رضوی ایجاد نماید.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول گرا ، عملکرد شغلی ، مشارکت شغلی ، شرکت برق