جاهلیت عرب از زبان جعفر بن ابی طالب (ع)

جاهلیت مقطعی از تاریخ جزیره العرب قبل از اسلام می باشد. سبک زندگی آن زمان طوری بود که بعدا مورد نکوهش قرار گرفت و حضرت جعفربن ابی طالب بعد از هجرت به حبشه، در مجلس شاه آن را شرح داده است که دلیلی بر تغییر عقیده و قبولی دین اسلام بود. از نظر لغوی به حالتی از نادانی جامعه جاهلیت گفته می شود. این بلاهت قبل از اسلام در شبه جزیره عرب حاکمیت داشت. اسلام که آمد وضعیت آن را به کلی تغییر داد. از جامعه ای که فقط به فساد جنسی، اخلاقی، ناامنی و بت پرستی مبتلا بودند، انسان های فدا کار، مومن، مجاهد، آگاه و خردمند ساخت. پیروان اسلام برای آن که بتوانند شرایط زندگی خود را تغیر دهند و دین جدید را حفظ نمایند دست به هجرت زدند؛ مهاجرت از قدیم در جوامع بشری رایج بود، دین اسلام آن را امضا کرده و مشروعیت بخشید. بدون هیچ تردیدی هم در گذشته و هم در امتداد تاریخ انسان، هجرت آثار مفیدی داشته است که نمی توان از آن چشم پوشی کرد. حتی در عصر و روزگار ما این پدیده جریان دارد و ملت ها گاهی به دلایل مختلف ناچار به هجرت می گردند. آیاتی از قرآن کریم نیز به آن تشویق می نماید.

کلیدواژه ها:

جاهلیت عرب ، جعفربن ابی طالب ، حبشه ، هجرت و تمدن بشری.