تحلیل تاثیر سرمایه‎ فرهنگی بر بازدید از جاذبه‎های میراث فرهنگی (مورد مطالعه: گردشگران داخلی)

| صنعت مسافرت و گردشگری نقشی اساسی در اقتصاد و جامعه جهانی دارد. از دیدگاه اقتصادی، بین گردشگری معمولی و گردشگری فرهنگی تفاوت وجود دارد. ایران به دلیل داشتن انواع میراث فرهنگی ملموس و ناملموس، پتانسیل بالایی در زمینه گردشگری فرهنگی دارد. با توجه به اهمیت گردشگری و به ویژه گردشگری فرهنگی در اقتصاد، این پژوهش به بررسی عوامل تاثیرگذار بر بازدید از جاذبه‎های میراث فرهنگی با تاکید بر سرمایه فرهنگی می‎پردازد. در این راستا عوامل اثرگذار بر بازدید، به دو بخش عوامل مربوط به طرف عرضه (امکانات و تسهیلات موجود در جاذبه های میراث فرهنگی) و عوامل مربوط به طرف تقاضا، ازجمله سرمایه فرهنگی گردشگران تفکیک شده است. منظور از سرمایه فرهنگی در این پژوهش، سرمایه فرهنگی انباشته شده درگردشگران است که با شاخص‎هایی نظیر سابقه بازدید، تحصیلات، درآمد و سن سنجیده می‎شود. روش تحقیق ترکیبی از روش توصیفی- علی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه گردشگران داخلی و از پرسشنامه محقق ساخته شده استفاده شد. بدین منظور با توجه به بزرگ بودن جامعه، ۳۸۴ پرسشنامه به صورت تصادفی و مجازی بین گردشگران توزیع شده است و با استفاده از تحلیل علی رگرسیونی، داده های حاصل تجزیه و تحلیل شدند. نتایج به دست آمده از تحلیل رگرسیون لاجیت رتبه‎ای نشان می‎دهد، متغیرهای سرمایه فرهنگی شامل سن، اشتغال و سابقه بازدید تاثیر مثبت و معنادار و متغیرهای وضعیت درآمد مربوط به خانوارهای با درآمد متوسط روبه بالا و پردرآمد دارای تاثیر منفی و معنادار هستند. همچنین از متغیرهای طرف عرضه تبلیغات، رستوران، فروشگاه‎های محصولات فرهنگی و کاهش میزان ازدحام بیشترین تاثیر مثبت و معنادار را دارند.

کلیدواژه ها:

سرمایه فرهنگی ، جاذبه‎های میراث فرهنگی ، گردشگری فرهنگی ، رگرسیون