بحران بنگاه داری بانک ها و راهکارهایی برای برون رفت از این بحران

هدف این پژوهش بررسی علل گرایش بانک های کشور به بنگاه داری به عنوان یکی از چالش های اساسی نظام بانکداری است. براساس تعریفی که از جایگاه بانک ها می شود آنها نهاد های اقتصادی هستند که وظیفه تجهیز و تخصیص منابع، عملیات اعتباری، عملیات مالی، خریدوفروش ارز، نقل وانتقال وجوه، قبول امانات، نگهداری سهام و اوراق بهادار و اشیای قیمتی مشتریان و موضوعاتی ازاین دست را به عهده دارند؛ بدون شک با این جایگاهی که برای بانک ها در مباحث اقتصادی در نظر گرفته می شود در مسیر تحول و توسعه اقتصادی نقشی بی بدیل به آنها می دهد؛ اما امروز یکی از مسائل مبتلابه درزمینه بانکداری در کشور ما مسئله بنگاه داری بانک ها و ازطرف دیگر مسئله بنگاه های اقتصادی است که به بانکداری روی آورده اند امری که به زعم عده ای می تواند چالش های بسیاری را درگیر اقتصاد کشور کند. بنگاه داری بانک ها را می توان یکی از چالش های اساسی نظام بانکداری ایران طی سه دهه اخیر دانست . در این تحقیق به دنبال یافتن پاسخی برای یافتن راه کارهایی برای برون رفت ازبحران بنگاه داری بانک ها هستیم . بنابراین فرضیه اصلی تحقیق آسیب شناسی گرایش بانک ها به سمت بنگاه داری و یافتن راه کارهایی برای این بحران است. برای برون رفت بانک ها از چالش بنگاهداری (اعم از دارایی های ثابت و شرکت ها) در درجه اول باید تقویت سرمایه بانک های کشور در دستور کار تمامی تصمیم سازی ها و تصمیم گیری های مرتبط قرار گیرد. موضوع بعدی اصلاح ساختار نظام بانکی با هدف تقویت بانک ها می باشد تا مسیر سودآوری آنها پاکسازی شده و بتوانند از طریق عملیات اصلی حاصل از واسطه وجوه و عقود و کارمزدها کسب سود نمایند. به تعبیری اگر بانکی به مسیر انحرافی بنگاهداری می رود به علت این است که مسیر اصلی پر از مین است.

کلیدواژه ها:

بانک ، بنگاه ، بنگاه داری بانک ها