اثر محرومیت از خواب بر پاسخ سطوح اورکسینA- در دانشجویان پسر فعال

زمینه و هدف: مشخص شده است که عوامل زیادی بر عملکرد فیزیولوژیکی ورزشکاران اثرگذار است. در همین راستا پژوهشگران درصدد کشف و شناسایی عواملی هستند که بر عملکرد ورزشکار تاثیرگذارند و این موضوع کاملا پذیرفته شده است که خواب ازجمله ضروریات تندرستی است. هدف مطالعه حاضر، بررسی اثر محرومیت از خواب بر پاسخ سطوح اورکسین-A و عملکرد ریوی به یک ورزش بیهوازی در دانشجویان پسر فعال میباشد. روش: این پژوهش به روش نیمه تجربی و به صورت پیش آزمون و پس آزمون انجام شد. دستورالعمل به این صورت بود که در موقعیت کنترل، پس از ۱۲ ساعت ناشتایی و ۸ ساعت خواب کافی، در موقعیت تجربی بعد از ۱۲ ساعت ناشتایی و ۳۰ ساعت بیخوابی کامل آزمودنیها در محل خوابگاه دانشجویی با شرایط کنترل شده مورد بررسی قرار گرفتتند. یافتهها: اطلاعات مرتبط به مقایسه پسآزمون و پیشآزمون در دو موقعیت تجربی (محرومیت از خواب) و کنترل (خواب کافی) نشان داد که هورمون اورکسین-A در شرایط محرومیت از خواب نسبت به شرایط استراحتی افزایش معناداری یافته است و این تفاوت در سطح (۰۰۱/۰ p =) معنادار تلقی میشود. همچنین بیخوابی موجب تغییرات معناداری بر شاخصهای فیزیولوژیکی شد. نتیجهگیری: ۳۰ ساعت محرومیت از خواب سبب افزایش سطوح اروکسین-A شد که این موضوع نشان دهنده اهمیت خواب شبانه، به عنوان یکی از عوامل تاثیرگذار مرتبط با چاقی و اضافه وزن می باشد.

کلیدواژه ها:

Maintenance Disorders ، Obesity ، Orexins ، Sleep Deprivation ، Sleep Initiation ، اختلالات شروع و دوام خواب ، اورکسین ها ، چاقی ، محرومیت از خواب