بررسی تحولات بافت پارچه در ایران باستان

در طول سالیان دراز بافتن و دوختن تنپوش ازجمله نیازهای نخستین بشر بود، ولی درمورد زمان پیدایش تنپوش گیاهی و استفاده از گیاهان و حیوانات برای پوشش بدن که به صورت تنپوش پارچه های درآمده، اطلاعات موثقی در دست نیست. همچنین زمانیکه بشر موفق به فراگرفتن فن بافندگی شده است، روشن نیست. در طول حیات بشر، ایرانیان در پیدایش فن بافندگی و توسعه پارچه بافی گام های موثری برداشته اند. شروع پارچه بافی در ایران تقریبا به هشت تا ده هزار سال قبل از میلاد می رسد. و مطالعات دانشمندان نشان می دهد که اقوام ایران باستان در دوره میان سنگی نیز با پارچه بافی آشنا بودند. در فالت ایران همراه با دیرینه ترین نشانه های زندگی بشر، نشانه ها و ابزارهایی از فن بافندگی به دست آمده که مشخص می نماید، از چندین هزار سال پیش، قبایل ایران باستان، با فن ریسندگی و بافندگی آشنایی داشته اند. ایرانیان در روزگار باستان، بیشتر پارچه های موردنیاز خانواده را در خانه می بافتند، به همین علت اکثر خانواده ها در خانه خود، ابزار و دستگاه ریسندگی و بافندگی داشته و زنان همه ی قبایل، پوشاک مورد نیاز خانواده خود را تهیه می کردند و کمتر زنی بوده که از ریسندگی و بافندگی سررشته نداشته باشد.

کلیدواژه ها:

بافندگی پارچه ، ایران باستان ، پارچه ی قدیمی ، دستگاه پارچه بافی