تاثیر فرهنگ اسلامی بر شاهنامهی فردوسی

با توجه به بیان داستانهای کهن، استفاده از واژگان فارسی و زنده کردن غرور ملی در شاهنامه، عده ای حکیم فردوسی را به عنوان مظهر مقاومت در برابر اسلام معرفی میکنند. در این پژوهش ضمن بیان اشعاری از شاهنامه که مسلمان و شیعه بودن حکیم ابوالقاسم فردوسی را نشان میدهد، اشعاری از ایشان را برای نمونه ذکر نمودیم که بیانگر تجلی آیات قرآن و احادیث معصومین علیهم السلام در شاهنامه است. مفاهیمی همچون تعقل و خردورزی، اعتقاد به معاد، دل نبستن به دنیای فانی، برقراری عدالت، پرهیز از ریختن خون به ناحق، اهمیت کسب دانش، دوستی و همنشینی با دوستان نیکو، مشورت با افراد با تجربه، به جا و سنجیده سخن گفتن، وفای به عهد، صلح جویی، کمک به نیازمند، پرهیز از دروغگویی، خشم، سخن چینی، حسد، طمع، جاه طلبی، و عیب جویی از جمله مواردی است که در دین اسلام مورد توجه است و حکیم فردوسی در البهالی داستان هایش به آنها پرداخته است.

کلیدواژه ها:

شاهنامه ، فردوسی ، فرهنگ اسلامی ، تشیع فردوسی ، اخلاق اسلامی