مروری بر تاثیر عوامل محیطی و رفتار اجتماعی بر عملکرد گاوهای شیری در دوره انتقال

دورهی انتقال در گاوهای شیری، که از سه هفته قبل زایش و سه هفته پس از آن را شامل میشود، مرحلهای بحرانی در چرخهی تولید است که بهطور مستق یم بر سلامت، رفاه و کارایی تولیدی دام تاثیر میگذارد. این بازه با تغییرات فیزیولوژیکی، متابولیکی و رفتاری گستردهای همراه است که نیازمند مدیریت دقیق و چندبعدی است. در این مقاله مروری، نقش عوامل محیطی و اجتماعی در رفتار و سلامت گاوهای شیری طی دورهی انتقال بررسی شده است. عوامل زیستی مانند افزایش نیاز به انرژی در کنار کاهش مصرف خوراک، دام را در معرض خطر اختلالاتی مانند کتوز، کمکلسیمی و بیماری های رحمی قرار میدهند. همزمان، تنش های اجتماعی نظیر جابهجایی گروهی، تراکم بالا، رفتارنا مناسب کارگران و ب یثباتی سلسلهمراتب اجتماع ی منجر به کاهش زمان استراحت، نا آرامی و اختلال در روند زایمان میشوند. طراح ی محیط فیزیکی از جمله تامین فضای کافی (۸۱ تا ۸۸ متر مربع برای هر گاو)، بستر خشک، و امکان جداسازی بصری میتواند به کاهش استرس، بهبود رفتارهای مادری و ارتقای موفقیت زایمان کمک کند. راهبردهای تغذیهای مناسب، پایش سلامت با فناوریهای دقیق، و رعایت اصول بهداشتی مانند افزودن روزانهی بستر تمیز، در کاهش شیوع بیماری ها و افزایش سرزندگی گوسالهها موثرند. بهره گیری از ابزارهای رفتارسنجی و حضور نیروی انسانی آموزشدیده و رفتار مناسب کارگران نیز در تشخیص زودهنگام مشکلات و مداخله بهموقع نقش کلیدی دارند. یافته ها نشان میدهند که هماهنگسازی مدیریت با نیازهای رفتاری

کلیدواژه ها:

گاو شیری ، دوره انتقال ، عوامل محیطی ، رفتار اجتماعی ، سلامت گاوها