سناریوپردازی برند پوشاک ورزشی ایرانی در چشم انداز ۱۴۱۴: یکپارچگی و گسست زنجیره ارزش آفرینی

هدف این مطالعه، سناریوپردازی برند پوشاک ورزشی ایرانی در چشم انداز ۱۴۱۴ بود. این پژوهش از نظر رویکرد استقرایی، جهت گیری بنیادی، شیوه گردآوری داده ها (کیفی و کمی)، استراتژی آینده پژوهی و پارادایم نظریه پیچیدگی بررسی شد. مشارکت کنندگان شامل صاحب نظران حوزه برندهای پوشاک ورزشی بودند. در بخش کیفی، با استفاده از نمونه گیری هدفمند و انجام ۱۸ مصاحبه، اشباع نظری حاصل شد. در بخش کمی، ۱۰ نفر از بین ۱۸ مشارکت کننده به عنوان شورای راهبردی انتخاب شدند. برای گردآوری داده های کیفی از مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی از پرسشنامه ماتریسی استفاده شد. اعتبار نتایج با راهبردهای قابلیت باورپذیری، انتقال پذیری، تاییدپذیری و مطالعه حسابرسی فرآیند تایید شد. در بخش کمی، روایی صوری و محتوایی توسط ۸ استاد دانشگاه تایید گردید و ضریب قابلیت اعتماد ابزار اندازه گیری به روش تنصیف برابر با ۸۸/۰ بود. داده های کیفی با روش تحلیل مضمون براون و کلارک (۲۰۰۶) و داده های کمی با تحلیل تاثیر متقابل و تحلیل موازنه تاثیر برگذر (سناریونویسی) تحلیل شدند. یافته ها نشان دادند که از ۵۱ متغیر تاثیرگذار، چهار متغیر "توان رقابت پذیری بین المللی"، "دسترسی به مواد اولیه"، "ظرفیت تولید" و "شبکه توزیع" بیشترین عدم قطعیت ها را داشتند و دو سناریوی "یکپارچگی زنجیره ارزش آفرینی" و "گسست زنجیره ارزش آفرینی" را شکل می دهند. سناریوی غالب، "گسست زنجیره ارزش آفرینی" پیش بینی شد که می تواند موقعیت دشواری برای برندهای پوشاک ورزشی ایرانی ایجاد کند. بر این اساس، مدیران برندهای پوشاک ورزشی باید اقداماتی برای جلوگیری از تحقق این سناریو انجام دهند تا بقا و حیات آن ها به چالش نیفتد.

کلیدواژه ها:

آینده پژوهی ، برندهای پوشاک ورزشی ، برنامه ریزی سناریو ، عدم قطعیت ، چشم انداز ۱۴۱۴